تاریخ تجارت ایران


تاریخ تجارت ایران

در طول تاریخ، بازارها مهمترین محل تلاقی اندیشه ها، باورها و فرهنگها بودند و بازرگانان بزرگترین پرچمداران تحولات فرهنگی،

اجتماعی، مذهبی و حتی سیاسی به شمار میرفتند. پیشگامانی که بذر دگرگونیهای عظیمی را در بطن جوامع میکاشتند و باعث

تغییر مسیر تاریخ میشدند.

و البته هنوز هم اقتصاد و تجارت مهمترین عامل ارتباط، تعامل و تحول در جوامع بشری به شمار میرود و حتی میتوان مدعی شد

که افسار سیاست و فرهنگ و هنر و حتی جنگ در بسیاری از کشورها نیز امروزه در دست اقتصاد است و این سود و زیان بازار

است که سایر بخشهای اجتماعی را راهبری میکند.

با این وصف در کشور ما، اقتصاد همچنان یک گام عقبتر از سیاست است و حتی رابطهاش با سایر مؤلفه های فرهنگی نظیر هنر و

علم نیز متفاوت از سایر کشورهاست. در حالیکه در دنیا سیاست در خدمت اقتصاد است و هنر و علم قدرت خود را در دل اقتصاد

می جوید؛ در ایران، سیاست است که مرزهای اقتصاد را تعیین میکند و بخش بازار به ناچار و دور از هر مداخله در تصمیمگیری،

تاوان و هزینه سیاستهای غیراقتصادی رهبران سیاسی را میپردازد؛ نطیر آنچه در داستان برجام شاهد آنیم که با وجود آنکه

میدانیم که برجام تماماً یک جنگ اقتصادی است و هدف طراحان تحریم، انفعال و انهدام قدرت اقتصادی، مسدودسازی راههای

درآمدزایی و گسترش تعامل بازارهای ایران با سایر نقاط دنیاست، اما سهم متخصصان اقتصادی در مذاکرات برجامی، بسیار ناچیز و

ترکیب تیم مذاکرهکننده، بیش از آنکه اقتصادی باشد، سیاسی است و طبیعی است که از ابتدا رویکرد دو سوی میز مذاکره متفاوت

از هم و هدف تحت تعقیب دو طرف از جنسی دیگر است و از سوی دیگر، علم و فرهنگ و هنر این سرزمین نیز گویا دچار یک قهر

تاریخی با اقتصاد است و هنرمندان و دانشمندان و اندیشمندان به دیده یک پدیده آلاینده به اقتصاد مینگرند و اگر هنر و علمی در

خدمت اقتصاد و توسعه درآمد باشد، آن را مذموم و مکروه میانگارند!

و این واقعیتها شاید بزرگترین عامل کاهنده پیشرفت، رشد اقتصادی و توسعه مداوم در ایران باشد که زندگی بسیاری از مردم و

نسل ها را تحت تأثیر قرار داده است.

با این وصف ایران نیز ناگزیر است که همگام و همسو با دنیا گسترش ظرفیتهای اقتصادی و تجاری خود را سرلوحه برنامه های

خود قرار دهد و برای این منظور باید بپذیرد در دنیایی که دانشمندان و اندیشمندان و نوآوران نابغه در حال ظهور و راهبری دنیای

آیندهاند، نمیتوان با رویکرد خویشاوندسالاری و جناحگرایی به رقابت با نوابغ توسعه جهانی رفت و اگر این رویکرد قجری هنوز بر

ذهن راهبران اقتصادی کشور حاکم باشد، دیگر امیدی به بهبود شرایط، حفظ سرمایه های ارزشمند فکری و مادی و بهبود ساختار

توسعهگرا نمیتوان داشت.__

مهندس غلامی

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

×

سلام!

همین حالا با کارشناس ما صحبت کنید.

× چطور میتونم کمکتون کنم؟